खुशराज लामा संसदीय व्यवस्थामा प्रधानमन्त्री सरकारको नेतृत्व गर्ने व्यक्ति मात्र होइनन्, संसद्प्रति पनि उत्तरदायी हुन्छन् । संसद् जनप्रतिनिधिहरूको सर्वोच्च राजनीतिक मञ्च भएकाले त्यहाँ सांसदहरूले उठाएका प्रश्न, जनसरोकारका विषय र सरकारका
प्लास्टिकको एउटा पातलो झोला हातमा लिएर हामी बजारबाट घर फर्कन्छौँ। केही मिनेटको प्रयोगपछि त्यो झोला हाम्रो हातबाट छुट्छ। तर त्यसको यात्रा त्यतिमै सकिँदैन। नाली, सडक, खोला, नदी, खेत, वन र
नेपालको राजनीति र सामाजिक-आर्थिक परिदृश्यमा 'जेन-जी' (सन् १९९७ देखि २०१२ सम्म जन्मेका पुस्ता) को प्रवेश केवल जनसाङ्ख्यिकीय उपस्थितिमा सीमित रहेन । सामाजिक सञ्जालको डिजिटल मञ्चबाट सुरु भई सडकसम्म पुगेको युवा
संस्थामा लामो समय काम गर्नु, संस्थालाई एउटा उचाइसम्म पुर्याउन योगदान गर्नु र नेतृत्वमा रहेर महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गर्नु निश्चय नै सम्मानयोग्य विषय हो। तर विगतमा गरेको योगदानकै आधारमा नेतृत्वको ‘लाइसेन्स’
सुदूरपश्चिमबाट चलचित्र विकास बोर्डमा प्रतिनिधित्व गर्ने पहिलो अवसर, दुई दशकभन्दा लामो चलचित्र यात्रा सुदूरपश्चिमको बैतडीमा जन्मिएर चलचित्र क्षेत्रमा आफ्नो पहिचान बनाउन काठमाडौँ आउनुभएका बिरेन्द्र भट्ट अहिले चलचित्र विकास बोर्डको सदस्यको
नेपालको राजनीतिमा केही पात्रहरू यस्ता हुन्छन्, जसको प्रवेशसँगै पुरानो राजनीतिक भाष्य नै बदलिन थाल्छ । बालेन्द्र शाह अर्थात् बालेनको राजनीतिक यात्रा पनि त्यस्तै एउटा उदाहरण हो । काठमाडौँ महानगरपालिकाको नेतृत्वबाट
राज्यको पहिलो धर्म नागरिकको सुरक्षा हो । नागरिकले आफ्नो ज्यान, स्वतन्त्रता र सम्मान सुरक्षित महसुस गर्ने वातावरण निर्माण गर्नु नै लोकतान्त्रिक शासनको आधार हो । तर जब देशका विभिन्न भागमा
नेपालको कम्युनिस्ट आन्दोलनका संस्थापक, प्रखर राजनीतिक चिन्तक तथा सामाजिक परिवर्तनका अग्रदूत पुष्पलाल श्रेष्ठलाई स्मरण गर्नु भनेको केवल एउटा व्यक्तिलाई सम्झनु मात्र होइन, उहाँले देखाउनुभएको समानता, न्याय, लोकतन्त्र र राष्ट्रिय स्वाभिमानको
नेपालमा वैकल्पिक राजनीतिक नेतृत्वप्रतिको आकर्षण अझै कायम छ । तर त्यो आकर्षण टिकाइराख्न परिणाममुखी काम, सुशासन र संस्थागत सुधार अनिवार्य छन् । केवल लोकप्रिय भाषण वा सामाजिक सञ्जालको प्रभावले दीर्घकालीन
स्थानीय तहको निर्वाचनपछि काठमाडौँ महानगरपालिकाको नेतृत्वमा स्वतन्त्र उम्मेदवारका रूपमा निर्वाचित भएका बालेन्द्र शाह (बालेन शाह)ले नेपाली राजनीतिमा नयाँ आशा र अपेक्षा जगाएका थिए। परम्परागत राजनीतिक दलप्रति बढ्दो असन्तुष्टि, सुशासनको माग,