एकाबिहानै मुस्कुराउँदै आयो, म त छक्क परें !
रातो गुलाबको फूल थमायो, म त छक्क परें !
कानमा राम्रै साउती मारौंलाजस्तो पो गर्दैथियो,
माया गर्छु भन्दै समातेर ल्यायो, म त छक्क परें !
होला तानि भन्दै फ़ुर्किएर टोलाउन थालेको,
च्याप्प समातेर म्वाईं खायो, म त छक्क परें !
तन न धनको मान्छे… बाटो न बटुवाझैं थिएँ,
यो मनले पनि चौतारी पायो, म त छक्क परें !
खान्की(बान्की मिलेको केटो, फ़र्साइलो पनि,
कसरी मेरो दिलमा छायो, म त छक्क परें !
उमेरको थिचाइ र लाचारीको सीमा हटेपछि,
आत्माले पनि भगवान गायो, म त छक्क परें !
नारायण नेपाल
कपन, काठमाडौ
